Zimowy wyjazd najczęściej rozpoczynamy od wyboru celu podróży. Włochy, Austria, a może polskie Tatry?

Niezależnie, gdzie wybierasz się na szusowanie po śnieżnym puchu i w jakim jesteś wieku – odpowiednie przygotowanie ciała i organizmu do zimowej aktywności jest konieczne. Często ten bardzo ważny krok jest pomijany na rzecz poszukiwań modnego ubioru narciarsko-snowboardowego i wpisującego się w trendy sprzętu. Wygodna, ciepła odzież i dobrze wykonane narty lub deska są ważne, jednak nie najważniejsze.

Na pierwszym miejscu jest nasze zdrowie i odpowiednie przygotowanie do wyjścia na stok. W budowaniu formy na zimę pomorze nam trening ogólnorozwojowy.

Dorośli, młodzież, dzieci – nie ma granicy wiekowej, każdy powinien przygotować się przed sezonem narciarskim.

Również umiejętności nie mają znaczenia – ci, którzy na zimowym sprzęcie czują się jak ryby w wodzie, muszą uwzględnić w grafiku trening ogólnorozwojowy. Zadbanie o formę pomoże ograniczyć możliwości wystąpienia urazów na stoku – w tym przeciążenia stawu lub mięśnia i szybciej zwalczyć ewentualne kontuzje.

Obozy narciarskie i obozy snowboardowe oferują całodzienny pobyt na stokach. Bez wcześniejszego wykonania treningu, tak długi czas spędzony na białym puchu, może mieć katastrofalne dla organizmu skutki.

Trening wzmocni kondycję i pozwoli cieszyć się narciarzom i snowboardzistom zimową aurą przez długi czas!

Biorąc pod uwagę statystyki dotyczące codziennej aktywności społeczeństwa, dominuje siedzący tryb życia. Tym bardziej – trening ogólnorozwojowy przed zimowym urlopem powinien zostać wpisany w grafik dużo wcześniej. Nieprzygotowane do wysiłku ciało powoduje podatność na kontuzje. Zapomnijmy więc o zwalających z nóg efektach ekspresowego treningu w tydzień. Trening przed sezonem narciarskim wymaga większego nakładu pracy.

Zarówno dorośli, młodzież, jak i dzieci powinni zaplanować ćwiczenia na minimum 6-9 tygodni przed sezonem. My zalecamy kontakt z aktywnością już 3 miesiące wcześniej. Istotne jest, aby podczas treningu zaangażować  dużą liczbę stawów. Efektywność zapewnią trzy etapy: rozgrzewka, trening właściwy oraz stretching.

Skąd biorą się profesjonalni tenisiści?

Tenis jest dyscypliną o bardzo długiej historii i tradycji. Jej korzenie sięgają czasów starożytnej Grecji i Rzymu. Na przestrzeni wieków pojawiały się gry, w których zasady przypominały dzisiejszy tenis, lecz różniące się używanymi narzędziami i sposobem liczenia punktów. W XVI wieku stosowano już prototypy pierwszych rakiet, natomiast tenis, jaki znamy dzisiaj, uformował się w drugiej połowie XIX wieku. W tym okresie ma też swoje źródło historia turniejów wielkoszlemowych, z prestiżowym Wimbledonem na czele.

Dziś tenis jest jedną z najbardziej znanych dyscyplin sportowych na świecie. Posiada ogromny przemysł, marketing i ogólnoświatowe organizacje dbające o standardy rywalizacji zawodników. Również metody szkolenia oraz praktyki „przechodzenia” przez  turnieje ulegają ciągłym udoskonaleniom. Topowi tenisiści przekraczają kolejne bariery wytrzymałości, długości rozgrywanych spotkań, a także zachwycają niebywałą techniką. Jaki jest sekret ich niesamowitej sprawności?

Dyscyplina, czy zabawa?

Jest to bardzo trudna kwestia, która bardzo często decyduje o tym, czy młody człowiek stanie się profesjonalnym zawodnikiem, czy nie. Z jednej strony każdy sport wymaga od zawodnika regularności ćwiczeń i podnoszenia biegłości w różnego rodzaju elementach. Z drugiej strony, jeśli nałoży się na niego presję, na którą nie jest jeszcze gotowy, zniechęci się, straci pewność siebie i w efekcie, prędzej czy później, porzuci ten sport. Dlatego też bardzo ważne jest, aby w początkowych etapach nauki gry w tenisa, pozwolić dziecku bawić się grą.

Kiedy okaże się, że gra gąbkowymi piłeczkami nie sprawia mu już żadnych trudności, a może nawet wręcz je nudzi lub zbyt łatwo rozprawia się z kolejnymi przeciwnikami, należy podnieść poziom trudności. Można przygotować mu kilka etapów na drodze do profesjonalnego tenisa i takie też metody stosowane są w większości szkółek. W miarę wzrostu umiejętności małego gracza można stopniowo powiększać rozmiary boiska, na którym ma operować, aż do pełnowymiarowego kortu. Duże pole do popisu daje też rodzaj piłek używanych do treningów. Mogą one być nawet do 75% wolniejsze od zwykłych piłek, co umożliwia różnicowanie tempa treningów. Dopiero kiedy młody zawodnik dojdzie do poziomu pełnowymiarowego boiska i zaczyna grać na „prawdziwych” zasadach, przychodzi pora na coraz trudniejszych przeciwników i pełną dyscyplinę treningową. Więcej informacji na ten temat można znaleźć na http://dev.deski.org/tenis-10/.